ใจแตก [ADJ] spoiled ; unrestrained

Def. ที่ประพฤติไปตามที่ตนนิยมในทางที่ผิดหรือนอกโอวาทจนเคยตัว

Sample. เขาต้องการหาทางดัดนิสัยเด็กใจแตกพวกนี้ให้ได้

ใจแตก [V] be spoiled ;

Def. ประพฤติไปตามที่ตนนิยมในทางที่ผิดหรือนอกโอวาทจนเคยตัว

Sample. น้องชอบเที่ยวดึกๆ ทุกคืนจนใจแตกแล้ว