แวววับ [V] sparkle ; twinkle; glitter; glisten; flash; gleam

Syn. แวววาว, แวววาม, ระยิบระยับ

Def. มีแสงสุกใสวูบวาบเป็นประกายระยิบระยับ

Sample. แหวนของคุณแม่แวววับทุกวง เพราะเวลาว่างคุณแม่ก็จะเอามาขัดอยู่เรื่อยๆ

แวววับ [ADV] glisteningly ;

Syn. วับๆ, แวววาว, แวววาม, ระยิบระยับ, วิบวับ

Def. มีแสงสุกใสวูบวาบเป็นประกายระยิบระยับ

Sample. ทะเลสาบอันกว้างใหญ่ส่องแสงแวววับอยู่กลางแดด