คำศัพท์ : แฉะแบะ
แฉะแบะ [ADV] inertly ; inactively; slowly; sluggishly
Syn. แบะแฉะ, เฉื่อยชา
Ant. กระตือรือร้น, รวดเร็ว, ว่องไว
Sample. ช่างไม้แกทำงานแฉะแบะ งานที่สั่งจึงเสร็จช้ามาก