เพ้อ [V] speak incoherently ; ramble; speak nonsense; wander in one's talk

Syn. เพ้อเจ้อ, พูดพล่าม

Def. พูดโดยปราศจากหลักฐาน, พูดไม่เป็นประโยชน์

Sample. เขาเพ้อไปใหญ่แล้ว สิ่งที่เขาพูดไม่มีมูลความจริงเลยสักนิดนึง

เพ้อ [V] rave ; be delirious

Def. พูดโดยไม่มีสติ

Sample. สารกระตุ้นประสาททำให้ผู้ป่วยเพ้อ กระวนกระวาย หายใจลำบาก และชีพจรเต้นเร็ว