คำศัพท์ : ตะบัน ตะบัน [V] punch ; box; hit; bop; sock; pummel; pound Syn. ชก, ต่อย Sample. เขาอยากจะตะบันหน้าเจ้านายที่หักเงินเดือนเขา |
คำศัพท์ : ตะบัน ตะบัน [N] metal tube or mortar used in combination with a pestle in shredding betel leaves and areca nuts for chewing ; Syn. ตะบันหมาก Def. เครื่องตำหมากของคนแก่ มีรูปคล้ายกระบอก โดยมากทำด้วยทองเหลือง มีลูกตะบันสำหรับตำ และมีดากอุดก้น Sample. คุณยายใช้ตะบันหมากใบนี้ตั้งแต่ยังเป็นสาว |
คำศัพท์ : ตะบัน ตะบัน [V] be persistent ; be obstinate; be stubborn; be pig-headed; be obdurate Syn. ดื้อดึง, ดึงดัน Sample. แกตะบันสวมเสื้อตัวเดียวกันตั้งเดือน |
คำศัพท์ : ตะบัน ตะบัน [N] orange mangrove ; Xylocarpus gangeticus Parkins. Def. ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิด Xylocarpus gangeticus Parkins. ในวงศ์ Meliaceae ขึ้นตามโขดหินชายทะเล |
คำศัพท์ : ตะบัน ตะบัน [V] pound ; hit; pierce; thump Syn. กระทุ้ง, แทง, ทิ่ม Def. ทิ่มหรือแทงกดลงไป Sample. แม่ลุกขึ้นมาตะบันหมากแต่เช้ามืด |
คำศัพท์ : ตะบัน ตะบัน [ADV] persistently ; without stopping; constantly; continuously; repeatedly Syn. ต่อเนื่อง, ไม่หยุด, ตะบี้ตะบัน Def. คำประกอบกริยาหมายความว่า ไม่มียับยั้ง, เรื่อยไป Sample. ชายหนุ่มพากันตะบันดื่มอย่างไม่คิดถึงสังขาร |